| Достапност во продавниците | |
|---|---|
| Книжарница ТРИ Подвижна | Достапно |
| Книжарница ТРИ Веро Центар | Достапно |
| Книжарница ТРИ ГТЦ | Нема на залиха |
Сонцето секогаш наоѓа начин да допре до нас.
Од авторот на „Никогаш не оставај ме“ и „На крајот од денот“ – прва книга на Казуо Ишигуро по добивањето на Нобеловата награда за литература, фасцинантно дело за чудесната и мистериозна природа на човековото срце.
Клара е она што во чудесниот и футуристички свет на Ишигуро се нарекува ВП, вештачки пријател – човеколик робот кој родителите им го купуваат на децата за да им овозможат друштво и поддршка. Хранејќи се со сончевите зраци во излогот на продавницата, набљудувајќи ги луѓето и сѐ повеќе разбирајќи ги нивните чувства, Клара надежно чека некој да ја вдоми.
Во мигот кога четиринаесетгодишната Џози решава токму Клара да биде нејзина пријателка, односот меѓу роботот и човекот добива друга димензија, а книгата станува преиспитување на емоциите. „Клара и сонцето“ е возбудлива книга со специфичен наратор, која ни овозможува од поинаков агол да проникнеме во едно од суштинските прашања на постоењето: што значи да се сака?
„Нежна, но вознемирувачка приказна натопена со тага и надеж.“
Вашингтон пост
„Богатиот внатрешен свет на протагонистите на Ишигуро е носител на една голема порака, исто како и тивките и остроумни преиспитувања за човечката природа приземјени со возвишената сила на Клара... Оваа книга е слоевита синтеза од жанрови што навистина маѓепсува.“
Паблишерс викли
Казуо Ишигуро (1954) е англиски прозаист, романсиер, филмски сценарист, текстописец, добитник на Нобеловата награда за литература. Роден е во Нагасаки, од каде што семејството во 1960 г. се преселило во Гилфорд, Англија, за да може татко му, по професија океанограф, да работи на развивање на нафтената индустрија во Северно Море. Казуо го посетувал основното училиште „Стотон“, а потоа Околиското училиште „Вокинг“ во Сари. Потоа една година патувал низ Америка и Канада, водејќи дневник и праќајќи демоснимки до дискографските куќи. Во 1974 година започнал да студира на Универзитетот „Кент“, во Кентербери, каде што во 1978 година дипломирал англиски јазик и филозофија. На Универзитетот во Источна Англија докторирал по креативно пишување во 1980 година. Во 1982 година добил британско државјанство. Освен Нобеловата награда за литература, што ја добил во 2017 година, Ишигуро е закитен со многу признанија и награди. Во 1986 г. ја добива престижната награда „Витбред“ за романот „Уметник во свет што лебди“, во 1995 г. Орденот на Британската Империја, а во 1998 г. и францускиот Орден на уметноста и литературата. Ишигуро бил застапен во првите две антологии „Гранта, најдоброто од младите британски романсиери“ во 1983 и во 1993 година. Романите „Уметник во свет што лебди“, „Кога бевме сираци“ и „Никогаш не оставај ме“ влегуваат во најтесниот избор за Букеровата награда, што ја добива во 1989 г. за романот „На крајот од денот“. Списанието „Тајм“ го вбројува романот „Никогаш не оставај ме“ меѓу 100 најзначајни романи на англиски јазик од своето основање, а во 2008 година го рангира Ишигуро на 3. место меѓу „50 најголеми британски писатели по 1945 година“. Освен на споменатите, автор е и на романите „Блед поглед кон ридовите“ (1982), „Без утеха“ (1995), „Закопаниот џин“ (2015), „Клара и сонцето“ (2021), како и на „Три раскази“(1981), „Семејна вечера“, расказ од 1982 г., „Мрачно село“ од 2001, „Ноктурна: пет приказни за музиката и квечерината“. Во негово коавторство се четири од песните на албумот на Стејси Кент од 2009 година. Самиот себеси се опишува како сериозен филмофил и голем поклоник на Боб Дилан.
Види повеќеВеб страницата користи колачиња за да ви овозможиме најдобро можно корисничко искуство. Со продолжување на користењето на нашата интернет страница ја прифаќате употребата на колачиња (cookies).
Се согласувам